Tattoo Karel "Back in Town"

Tattoo Karel “Back in Town”

Groningen,
Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en tatoeage-inkt kruipt lekker mee.
Veertig jaar geleden was Tattoo Karel (65) de eerste tatoeëerder in Groningen, maar hij vertrok.
Nu is hij terug. Begin april openden de deuren van zijn nieuwe shop aan de Hoendiepskade.
Geen doodskoppen meer aan de muur, maar een strakke, steriele inrichting.
“Vroeger liepen klanten met kratten bier naar binnen. Die tijd is nu voorbij.”
De puntjes worden op de i gezet in de nieuwe zaak.
Karel van Duinen loopt trots rond, neemt niet de tijd om even een kop koffie te drinken. “Ik kan niet stilzitten”, geeft hij toe.
De rondreis die hij met zijn zaak over de wereld maakte, toont dat aan.

Karel kwam in aanraking met het vak in Australië, waar hij bij zijn gemigreerde vader op bezoek ging.
“Toen ik terugkwam, viel me op dat er in het noorden van Nederland geen enkele shop was.
Als je een tatoeage wilde, moest je naar Amsterdam of Hamburg.” Al snel nam hij een naald ter hand.
“In een klein kamertje boven het café van m’n moeder in Appingedam.” Wanneer hij zich later, in de jaren zeventig, in Groningen vestigt, wordt Karel de grondlegger van tatoeëren in Groningen en een leermeester voor vele tatoeëerders. Een bijzondere tijd in pandjes die er heel anders uitzagen dan zijn laatste shop. Ruige ontwerpen van skeletten hangen er nu niet meer aan de wand, terwijl die vroeger hier en daar nog wel te bespeuren waren.
Het nieuwe logo is strak vormgegeven. Veroordelen doet hij het oude wereldje niet.
Hij krijgt een grijns op zijn gezicht als hij vertelt: “De grootste criminelen van Nederland heb ik in de stoel gehad.”

In 1990 pakt Karel zijn biezen in Groningen. Hij wil naar de zon en opent een tattooshop op Curaçao, als eerste op het Benedenwindse Eiland. Na twee jaar heeft hij het wel gezien. “Als alles goed gaat, heb je geen uitdaging meer”, aldus Karel.
Hij vestigt zich in Oldenburg en is ook daar een pionier. Het duurt niet lang of de Groninger komt terug naar Nederland en opent een zaak in Leeuwarden. De laatst geopende shop zit aan de Kerkstraat in Hoogezand. En nu dus Groningen. “Dit is de laatste”, zegt Karel. Maar zijn dochter Amanda voegt er snel aan toe: “Dat weet je maar nooit met hem.” De 29-jarige staat te trappelen om ook te tatoeëren, maar papa is een strenge leermeester. “Hij vindt dat je nooit genoeg geleerd hebt. Maar volgend jaar zit ik in die stoel daar”, zegt ze vastberaden.

Karel staat in Nederland bekend om zijn rijke kleurgebruik. Hij heeft de stijl meegenomen uit Australië. Aan de wand in de nieuwe shop hangen ook nu nog ontwerpen met felle, knallende kleuren. “Het moet eruit springen”, zegt Karel terwijl hij een licht gebalde vuist omhoog steekt. Zo uitgesproken als de tattoo-artiest qua stijl is, zo rustig is hij als persoon. “Eigenlijk is hij heel verlegen”, zegt Amanda. “Het gebeurt wel eens dat vrouwen hun hele bh uitdoen als ze een roosje op hun borst laten zetten. M’n vader weet helemaal niet hoe hij daarmee om moet gaan.”
Hoeveel creaties Karel in het vel van zijn klanten heeft gezet, durft hij niet te zeggen. Waarschijnlijk zijn het er vele duizenden. Op een conventie in Amsterdam werd hij onlangs uitgenodigd als een van de tien golden oldies in de tattoo-wereld. En als oldie is Karel nu aanbeland in zijn laatste shop. Tenminste, dat zegt hij nu. “Ach, ik ben nog te jong. Ik zei in Leeuwarden en Hoogezand ook dat het de laatste shop was.” De vestiging in de stad maakt hem gelukkig, want waar hij ook zat, Groningen bleef trekken.